บทที่ 289 พลซุ่มยิงคนนั้น...ยังมีชีวิตอยู่อีกหรือ?

บทที่ 289 พลซุ่มยิงคนนั้น...ยังมีชีวิตอยู่อีกหรือ?

คำพูดของหลิวหลานตี้ราวกับน้ำเย็นถังหนึ่งที่สาดดับไฟแห่งความหุนหันพลันแล่นของเกาข่าย และทำให้เขามองเห็นหนทางอีกสายหนึ่ง

ใช่แล้ว การจัดการของอาจารย์ซูต้องมีเหตุผลลึกซึ้งอยู่แน่ เธอฉลาดขนาดนั้น วางแผนได้รอบคอบถึงเพียงนั้น จะไม่เตรียมทางหนีทีไล่เอาไว้ได้อย่างไร?

หากตอนนี้เขาบุ่มบ่ามพุ่งกลับไปให้ศัตรูจัดการ นั่นต่างหากถึงจะเป็นการทำให้การจัดการของเธอสูญเปล่าอย่างแท้จริง

เมื่อเห็นว่าอารมณ์ของเกาข่ายเริ่มสงบลง หวังเสี่ยวหยาก็ถามขึ้น

"พี่หลานตี้ ถ้าอย่างนั้น...ถ้าอย่างนั้นตอนนี้พวกเราจะทำยังไง? ซูอันเธอ...พวกเราจะไม่สนใจเธอจริง ๆ หรือ?"

หลิวหลานตี้เงียบไปครู่หนึ่ง แน่นอนว่าเธอเองก็อยากรู้ว่าซูอันปลอดภัยหรือไม่

"ต้องสนใจสิ แน่นอนว่าต้องสนใจ" เธอหันไปมองเกาข่าย "แต่ไม่ใช่พุ่งเข้าไปให้ศัตรูจัดการอย่างที่นายคิดจะทำเมื่อครู่ พวกเราต้องค่อย ๆ ลอบเข้าไปใกล้แล้วสังเกตการณ์"