กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 290 ทหารหญิงลึกลับบุกกองบัญชาการเพียงลำพัง
ภายในเงามืดตรงทางเข้าเต็นท์ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่มีคนเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน
เป็นร่างบอบบางในชุดฝึกทหารธรรมดาของค่ายหมายเลขสาม
คนผู้นั้นถือปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติแบบ 56 อยู่ในมือ ปากกระบอกปืนสีดำสนิทเล็งตรงมาที่เขา ตัวปืนนิ่งสนิทไม่ขยับแม้แต่น้อยเพราะแขนของผู้ถือมั่นคงอย่างยิ่ง
สิ่งที่จ่ออยู่กลางหลังเขาเมื่อครู่ก็คือปากกระบอกปืนนี้เอง
หากเขาตอบสนองไม่รวดเร็ว และไม่กลิ้งตัวไปข้างหน้าหลบตามสัญชาตญาณในเสี้ยววินาทีนั้น ป่านนี้คงถูกอีกฝ่ายยิงจนพรุนไปแล้ว
สมองของโจวหลางทำงานอย่างรวดเร็ว เหงื่อเย็นบนแผ่นหลังซึมจนชุดฝึกทหารเปียกชุ่ม