กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 248 ผู้มีความสามารถระดับชาติที่หาใครเทียบไม่ได้ อยู่ที่นี่ช่างเสียความสามารถจริง ๆ
เมื่อซูถังกับเฉินเสี่ยวเฉ่าผลักประตูไม้เก่าของโรงซ่อมอาวุธปืนเข้าไป กลิ่นน้ำมันปืนเข้มข้นผสมกับกลิ่นสนิมเหล็กก็โชยเข้าจมูกทันที
ตาเฒ่าซุนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้เตี้ย สูบยาเส้นทีละคำ ควันบุหรี่ลอยฟุ้งจนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของเขาดูพร่าเลือน
บนพื้นเต็มไปด้วยก้นบุหรี่ที่ถูกทิ้งกระจัดกระจาย
เห็นได้ชัดว่าเขารู้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในสนามฝึกเมื่อครู่แล้วเช่นกัน
เมื่อได้ยินเสียงประตู ตาเฒ่าซุนก็เงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นซูถัง ดวงตาขุ่นมัวของเขาก็มีประกายขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่นานก็หม่นแสงลงอีกครั้ง
"น้องซู เธอ... เธอกลับมาทำไมอีก?" เขาเคาะกล้องยาสูบกับพื้นรองเท้า ก่อนถามด้วยเสียงแหบพร่า