กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 174 เอาบุญคุณมาบีบบังคับหรือ? วิธีนี้ฉันใช้จนเบื่อแล้ว
ซูถังค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ใช้ดวงตาใสกระจ่างคู่นั้นสบสายตาจ้าวเยี่ยนอย่างสงบนิ่ง
เธอไม่ได้มองหวังเสี่ยวหยา และไม่ได้สนใจซุนเอ้อร์หนิวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ซึ่งพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ เพียงเอ่ยถามเรียบ ๆ ว่า
"ทำไมต้องยกให้ด้วย?"
ทั้งห้องพักเงียบสนิทราวกับไร้สิ่งมีชีวิตในพริบตา
เฉียวหลินกับหลี่เยว่ที่กำลังรอดูเรื่องสนุก รอยยิ้มสะใจบนใบหน้าของทั้งคู่แข็งค้างไปทันที
ส่วนจ้าวเยี่ยนที่ตกเป็นเป้าสายตาของทุกคน ใบหน้าซึ่งมีรอยยิ้มสดใสและมั่นใจอยู่เสมอก็ปรากฏความผิดปกติขึ้นเป็นครั้งแรก
เธอเคยคาดการณ์ความเป็นไปได้ไว้หลายอย่าง