กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 70 ฝูงหมาป่ามาแล้ว!
แต่พอฉินเหย่คิดอีกที มีทั้งปลาและเนื้อ คืนนี้อาหารคงอุดมสมบูรณ์มาก นับเป็นเรื่องดีอย่างยิ่ง
เขาวางแพะป่าที่ยังดิ้นอยู่ลงบนพื้น แล้วเดินไปช่วยซูถังใช้เชือกฟางที่นำมาด้วยร้อยปลาทีละตัว
“วิธีตกปลาของคุณนี่ วันหลังถ้ามีเวลา ต้องสอนผมให้ดี ๆ หน่อยนะ” ฉินเหย่พูดกึ่งจริงจังกึ่งล้อเล่น
ซูถังกลอกตาไปมา ก่อนยิ้มแล้วขยับเข้าไปใกล้เขา ลดเสียงลง
“ได้สิคะ แต่สูตรลับเฉพาะของฉันถ่ายทอดให้เฉพาะคนในครอบครัว ไม่ถ่ายทอดให้คนนอกนะ! ผู้บังคับการกรมฉิน ถ้าคุณอยากเรียน ก็ต้องแสดงความจริงใจออกมาหน่อย!”
ฉินเหย่ขำท่าทางเจ้าเล่ห์ราวกับจิ้งจอกน้อยของเธอ