บทที่ 69 ปลาโดดลงถังเอง ได้ของกลับมาเต็มไม้เต็มมืออย่างชื่นใจ

บทที่ 69 ปลาโดดลงถังเอง ได้ของกลับมาเต็มไม้เต็มมืออย่างชื่นใจ

เสียงคำรามของสัตว์ป่าเมื่อคืนเป็นเพียงเหตุให้ตกใจโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น คงเป็นสัตว์ป่าที่อยู่ห่างออกไป

แต่ฉินเหย่รู้ดีว่าอันตรายในป่าเขาแห่งนี้มีอยู่ทุกเวลา

ตลอดทั้งคืนเขาแทบไม่ได้หลับตาเลย หูของเขาไวราวกับเครื่องตรวจจับ คอยระวังความเคลื่อนไหวทุกอย่างรอบตัว แม้เพียงเสียงลมพัดใบไม้ไหว

เมื่อซูถังลืมตาตื่น ขอบฟ้าเพิ่งเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวจาง ๆ

หมอกยามเช้าในป่าราวกับผ้าโปร่งบาง ๆ ทั้งชื้นเย็นและมีกลิ่นหอมสดชื่นเฉพาะตัวของต้นไม้ใบหญ้า

ข้างกองไฟ ฉินเหย่กำลังเติมฟืนใต้หม้อทหารใบเล็ก ภายในหม้อมีเสียงเดือดปุด ๆ พร้อมกลิ่นหอมเข้มข้นของโจ๊กเนื้อลอยออกมา