กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 71 สถานการณ์คับขัน ฉินเหย่ใช้มีดทหารสังหารหมาป่า
สีหน้าของฉินเหย่เคร่งเครียดอย่างยิ่ง เขาดึงซูถังไปหลบอยู่ด้านหลังอย่างมิดชิด
ที่พักซึ่งเสริมความแข็งแรงชั่วคราวด้วยก้อนหินใหญ่หลายก้อนและท่อนไม้หนา แม้จะดูเรียบง่าย แต่ก็พอใช้เป็นที่กำบังได้บ้าง
ส่วนตัวเขาถือมีดทหารคมกริบเป็นประกาย ยืนนิ่งราวกับรูปสลักอยู่ตรงทางเข้าที่ใช้กิ่งไม้กับเถาวัลย์สานเข้าด้วยกันอย่างง่าย ๆ
ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวจับจ้องป่ามืดด้านนอกไม่วางตา
แสงจันทร์ลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ที่ขึ้นอยู่ห่าง ๆ ส่องลงบนลานกลางป่าเป็นลวดลายแสงเงากระจัดกระจาย
บรรยากาศตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก ราวกับแม้แต่สายลมก็หยุดพัด