กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 508 การประลองระหว่างพลซุ่มยิง
"พลซุ่มยิงฝ่ายศัตรู! ยิงตอบโต้! ยิงตอบโต้!"
อิงเหยี่ยนตะโกนสุดเสียงผ่านช่องสื่อสาร ขณะเดียวกันก็กลิ้งและคลานอย่างลนลาน พยายามสุดชีวิตที่จะย้ายไปยังที่กำบังทางด้านหลังเฉียงข้าง
ตอนนี้เขาไม่ใช่นักล่าผู้สง่างามอีกต่อไปแล้ว
แต่กลายเป็นสุนัขไร้ที่พึ่งที่ถูกบุกทำลายรังจนตื่นตระหนก!
...
"ยิงไม่โดนหรือ?" เกาข่ายมองเห็นเพียงเศษไม้กระจายออกมาจากเรือนยอดไม้ฝั่งตรงข้าม จึงพูดอย่างผิดหวังเล็กน้อย
"ไม่ใช่" สายตาของฉินเหยี่ยคมกริบราวกับใบมีด "กระสุนนัดนี้ไม่ได้ยิงเพื่อฆ่าคน"
"ถ้าอย่างนั้นยิงไปเพื่ออะไรครับ?"
"เพื่อ...บีบให้เขาออกมาจากที่ซ่อน"