กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 507 ใช้วิธีของศัตรูย้อนกลับไปเล่นงานศัตรู
เซวี่ยเฟิ่งกลืนอาหารในปากลงไป แววตาลึกล้ำ
"ฉันไม่รู้ แต่สัญชาตญาณบอกว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายขนาดนั้น เธอได้กลิ่นไหม? กลิ่นในอากาศเหมือนเปลี่ยนไปเล็กน้อย"
"เปลี่ยนไปหรือ?" หงจวงสูดจมูกแรง ๆ "ก็ยังเป็นกลิ่นน้ำแกงเนื้อไม่ใช่หรือ? เพียงแต่...เหมือนจะมีอะไรบางอย่างปนมาด้วย...ฉุนจมูกนิดหน่อย"
...
ใช่แล้ว กลิ่นเปลี่ยนไป
ขณะที่ทุกคนกำลังดื่มด่ำกับความอิ่มเอมจากอาหาร ซูถังก็ลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นบนมือตามสบาย
เธอเดินไปข้างกองไฟ แล้วทำทีเป็นโยนบางอย่างลงไปโดยไม่ได้ตั้งใจ
มันเป็นกิ่งไม้กับใบไม้กำหนึ่งที่มีทั้งส่วนแห้งและส่วนชื้น ดูธรรมดาไม่มีอะไรสะดุดตา
ไม่มีใครสังเกตเห็นรายละเอียดนี้ ยกเว้นฉินเหยี่ย