บทที่ 509 อย่าไล่ตามศัตรูที่กำลังจนตรอก

บทที่ 509 อย่าไล่ตามศัตรูที่กำลังจนตรอก

แต่ทันใดนั้น ระเบิดควันสองลูกก็ถูกขว้างออกมาจากตำแหน่งของศัตรู

"ฟู่!"

ควันสีขาวเข้มข้นแผ่กระจายไปทั่วอย่างรวดเร็ว บดบังเนินเขาทั้งลูกเอาไว้ในพริบตา

"พวกมันกำลังหนี!"

เกาข่ายโผล่ศีรษะออกมาจากหลังที่กำบัง ก่อนตะโกนด้วยความร้อนใจ

"ครูฝึกฉิน ออกคำสั่งให้ไล่ตามเถอะครับ! ปล่อยให้พวกมันหนีไปแบบนี้ไม่ได้!"

เถี่ยซานจากค่ายที่หนึ่งยิ่งอดทนรอต่อไปไม่ไหว มือใหญ่ราวกับพัดใบตาลของเขากำหูหิ้วปืนกลหนักเอาไว้แน่น เส้นเลือดบนแขนปูดโปน ก่อนตะโกนเสียงทุ้มกังวาน

"ตามไป! ฆ่าไอ้พวกสารเลวนั่นให้หมด! ล้างแค้นให้จ้าวหมิงเลี่ยง!"

จ้าวหมิงเลี่ยงที่เขาพูดถึงก็คือทหารที่ถูกผึ้งพิษต่อยก่อนหน้านี้ แม้ซูถังจะช่วยชีวิตเขากลับมาได้ แต่ความหวาดกลัวจากการเฉียดผ่านความตายครั้งนั้นทำให้ทุกคนอัดอั้นด้วยความโกรธ