บทที่ 481 พวกเขาเป็นใครกัน

บทที่ 481 พวกเขาเป็นใครกัน

เกาข่ายรู้สึกราวกับถูกวัวป่าที่กำลังวิ่งสุดแรงใช้เขาขวิดเข้าที่หน้าอกอย่างจัง

ความเจ็บปวดเสียดแทงถึงกระดูกกับความรู้สึกหายใจไม่ออกจากการที่อากาศในปอดถูกกระแทกออกไปจนหมดในพริบตา ทำให้สมองของเขาว่างเปล่า หูอื้ออึง ดวงตาพร่ามัวจนเห็นประกายดาวระยิบระยับ

"อึก!"

เขาครางออกมาอย่างอัดอั้น ร่างกำยำสูงกว่าร้อยแปดสิบเซนติเมตรราวกับถูกค้อนยักษ์ที่มองไม่เห็นฟาดเข้าใส่ เซถอยหลังไปสองก้าวใหญ่โดยควบคุมไม่ได้ ก่อนกระแทกเข้ากับจั๋วเยว่ที่อยู่ด้านหลังอย่างแรง จึงพอทรงตัวไม่ให้ล้มลงกับพื้นได้

ใบหน้าที่เดิมแดงก่ำเพราะความโกรธเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำจากการขาดอากาศในทันที คำถามทั้งหมดที่เตรียมไว้ด้วยศักดิ์ศรีของนักรบปฏิวัติติดค้างอยู่ในลำคอ กลายเป็นเสียงไอสำลักรุนแรงต่อเนื่องที่ไม่อาจควบคุมได้

"แค่ก...แค่ก ๆ ๆ..."

เร็วเกินไป และโหดเหี้ยมเกินไป

ไม่มีสัญญาณเตือนแม้แต่น้อย

เพียงวินาทีก่อนหน้านี้ เขายังเชิดหน้าตั้งใจจะถกเถียงกับอีกฝ่ายว่าอะไรคือความรักใคร่สามัคคีระหว่างสหายร่วมรบ และอะไรคือการให้เกียรติทหารหญิง แต่พริบตาต่อมา อีกฝ่ายกลับใช้วิธีที่ตรงไปตรงมาและไร้เหตุผลที่สุด บอกให้เขารู้กฎใหม่ของสถานที่แห่งนี้