บทที่ 479 ผู้บัญชาการต้องรู้จักตัดสินใจ และเหยี่ยวย่อมมีถิ่นที่เหมาะกับตน

บทที่ 479 ผู้บัญชาการต้องรู้จักตัดสินใจ และเหยี่ยวย่อมมีถิ่นที่เหมาะกับตน

"ความสามารถในการจำแนกพืช ความไวต่อสภาพภูมิประเทศ และพรสวรรค์ที่เธอแสดงออกมาเวลาอยู่ในป่า เป็นสิ่งที่แม้แต่เจียงเหยียนกับเกาข่ายก็ไม่มี มันเป็นความสามารถที่ติดตัวเธอมาตั้งแต่เกิด เป็นสิ่งล้ำค่าที่มีเพียงหนึ่งเดียว"

"การฝึกของค่ายที่สามครอบคลุมทุกด้าน ต้องการให้ทุกคนไม่มีจุดอ่อน เป็นสถานที่ฝึกฝนผู้บัญชาการ แต่ในสนามรบจริง สิ่งที่จำเป็นยิ่งกว่าคือผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านที่สามารถใช้จุดแข็งของตัวเองได้อย่างเต็มที่ จุดแข็งของเธออยู่บนภูเขา อยู่ในป่า อยู่ในสภาพแวดล้อมลาดตระเวนที่ซับซ้อนที่สุด หากให้เธออยู่ที่นี่ต่อ ฝึกการรบในเมืองกับการใช้วัตถุระเบิดร่วมกับพวกเขา กลับจะเป็นการฝังพรสวรรค์ของเธอเสียเปล่า"

"เพราะอย่างนั้น ฉันจึงหาสถานที่ที่เหมาะกับเธอมากกว่าไว้ให้แล้ว" ซูถังชี้ไปยังจดหมายฉบับนั้น "เขตทหารเมืองสุริยะกำลังจัดตั้งกองร้อยลาดตระเวนพิเศษบนภูเขาสูงหน่วยใหม่ในลักษณะทดลอง ที่นั่นต่างหากคือสถานที่ที่ 'ละมั่งน้อย' อย่างเธอควรอยู่"

เฉินเสี่ยวเฉ่าถึงกับหยุดหายใจไปชั่วขณะ

เธอก้มมองจดหมายในมือ กระดาษบาง ๆ แผ่นนั้นกลับรู้สึกหนักอึ้งราวกับมีน้ำหนักมหาศาล ก่อนเงยหน้าขึ้นมองซูถัง น้ำตาเอ่อล้นขึ้นมาในดวงตาอย่างควบคุมไม่ได้อีกครั้ง