กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 478 ฉันจะไม่ทำให้พี่ผิดหวัง
เสียงผู้หญิงที่กำลังร้อนใจดังขึ้น หลิวหลานตี้ถือกล่องอาหารเคลือบใบหนึ่ง วิ่งพรวดเข้ามาทั้งที่เหงื่อท่วมศีรษะ
ตอนที่เธอไปตักอาหารในโรงอาหาร เธอได้ยินว่าเฉินเสี่ยวเฉ่าขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่ยอมกินไม่ยอมดื่ม จึงร้อนใจจนไม่ทันได้กินข้าว รีบไปขอหมั่นโถวแป้งขาวสองลูกจากห้องครัวด้านหลัง แล้ววิ่งมาที่นี่ตลอดทาง
ทันทีที่เข้าประตูมา เธอก็เห็นเฉินเสี่ยวเฉ่ากอดซูอันร้องไห้อย่างหนักจนแทบขาดใจ
หลิวหลานตี้ชะงักไป
เธอมองเฉินเสี่ยวเฉ่าที่ร้องไห้จนแทบหายใจไม่ทัน แล้วมองซูอันที่มีสีหน้าสงบนิ่ง ปล่อยให้อีกฝ่ายกอดและยังคอยตบหลังเบา ๆ ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร
"ซู...ซูอัน..." หลิวหลานตี้ยืนทำอะไรไม่ถูกอยู่ตรงนั้น แม้แต่กล่องอาหารในมือก็ยังไม่รู้จะวางตรงไหน
ซูถังส่งสายตาให้เธอ เป็นสัญญาณว่าอย่าเพิ่งพูด
หลิวหลานตี้เข้าใจทันที เธอวางกล่องอาหารลงบนโต๊ะข้าง ๆ อย่างเบามือ ก่อนเดินย่องเข้ามายืนอยู่ด้านข้าง มองเฉินเสี่ยวเฉ่าด้วยความสงสารและเป็นห่วง
ผ่านไปอีกนาน เสียงร้องไห้ของเฉินเสี่ยวเฉ่าจึงค่อย ๆ เบาลง เหลือเพียงเสียงสะอื้นเป็นระยะ