กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 476 สิบอันดับแรกที่ผ่านการคัดเลือก
กลางสนามฝึกมีผู้คนยืนรวมกันแน่นขนัดแล้ว คิดเป็นเกือบสี่ในห้าของจำนวนผู้เข้ารับการฝึกทั้งหมด
ส่วนแถวที่เคยแออัด ตอนนี้กลับเหลือคนยืนอยู่ห่าง ๆ กัน ดูโล่งเป็นพิเศษ
เหลยควนมองคนหนุ่มสาวตรงหน้าที่ก้มหน้าด้วยความห่อเหี่ยว ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง แม้แต่หัวใจที่ปกติแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้าของเขาก็ยังอ่อนลงเล็กน้อยจนอดถอนหายใจไม่ได้
เขายกโทรโข่งขึ้น ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
"ผมรู้ว่าพวกคุณหลายคนไม่ยอมรับผลนี้ และรู้สึกไม่พอใจ แต่กองทัพก็เป็นแบบนี้! การคัดเลือกคือการเลือกคนที่เหมาะสมที่สุดและคัดคนที่ไม่ผ่านเกณฑ์ออก! การจากไปไม่ได้หมายความว่าพวกคุณเป็นคนอ่อนแอ เพียงแต่แสดงให้เห็นว่าตอนนี้พวกคุณยังไม่เหมาะกับที่นี่ เมื่อกลับไปยังหน่วยต้นสังกัด พวกคุณก็ยังเป็นทหารของประชาชน เป็นนักรบที่ปกป้องบ้านเมือง! ผมหวังว่าพวกคุณจะมองหยาดเหงื่อและเลือดที่เสียไปในค่ายที่สามเป็นประสบการณ์ล้ำค่าที่สุดในชีวิตทหาร และนำสิ่งที่ได้เรียนรู้จากที่นี่กลับไปด้วย! ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ก็ต้องเป็นทหารที่ดีและยืนหยัดอย่างสง่าผ่าเผย!"
"ตอนนี้ผมให้เวลาพวกคุณหนึ่งชั่วโมง เก็บสัมภาระและกล่าวอำลาเพื่อนร่วมรบเป็นครั้งสุดท้าย!"
"ต่อไป ผมจะประกาศรายชื่อสิบคนที่ผ่านการทดสอบครั้งสุดท้ายและได้อยู่ในค่ายที่สามต่อ!"
เสียงของเหลยควนดังขึ้นอีกครั้ง ราวกับก้อนหินใหญ่ที่ถูกโยนลงในทะเลสาบซึ่งเพิ่งเริ่มมีระลอกคลื่น ดึงความสนใจของทุกคนกลับมาในทันที