กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 464 ความจริงเปิดเผย คายหลักฐานความผิดออกมา
ไป๋เวยหวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ เธอใช้ทั้งมือทั้งเท้าตะเกียกตะกายถอยหลัง พร้อมร้องขอความเมตตาต่ออากาศเบื้องหน้าอย่างบ้าคลั่ง
"ฉันผิดไปแล้ว! ฉันยอมรับผิดแล้วไม่ได้หรือไง!"
"ขอร้องละ ปล่อยฉันไปเถอะ! การตายของเธอไม่เกี่ยวกับฉันจริง ๆ นะ!"
น้ำเสียงของเธอสั่นเครือราวกับจะร้องไห้ เต็มไปด้วยการวิงวอนอย่างน่าสมเพช
คำพูดนี้ทำให้ทั้งสนามแตกตื่นขึ้นมาทันที!
"เธอพูดว่าอะไรนะ? การตายของหวังเสี่ยวหยาไม่เกี่ยวกับเธอ? หมายความว่ายังไง?"
"นี่มันสารภาพออกมาเองชัด ๆ! เธอมีความผิดติดตัว!"
"สวรรค์ หรือว่าหวังเสี่ยวหยาไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่ถูกเธอทำให้ตาย?"