กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 452 สัตว์ตัวน้อยที่ถูกยั่วโมโหอย่างแท้จริง
...
"ซ้าย...ขวา...หยุด..."
เฉินเสี่ยวเฉ่าท่องอยู่ในใจ
ไป๋เวยมองท่าทางเหม่อลอยของเธอ มุมปากก็ยิ่งยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ย
"ทำไม? ถูกซ้อมจนโง่ไปแล้วหรือ?"
เธอตัดสินใจจบการเล่นสนุกอันน่าเบื่อนี้เสียที เธอจะใช้ลูกเตะสูงด้วยขาขวาที่งดงามที่สุด เตะเด็กสาวที่ขวางหูขวางตาคนนี้ออกนอกสนามให้หมดสภาพ เพื่อมอบเป็น "อาหารเรียกน้ำย่อย" ให้ซูอัน
เธอเคลื่อนไหวแล้ว!
ขาซ้าย! ลูกเตะด้านข้างที่รวดเร็วรุนแรง!
เฉินเสี่ยวเฉ่ากระโดดถอยหลังอย่างเก้งก้างหนึ่งก้าว หลบได้อย่างหวุดหวิด