กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 445 แค่นั่งทับทีเดียวก็ทำให้ตายได้
สายตาของซูถังกวาดผ่านใบหน้าที่แสดงความสงสาร ความกังวล และความสะใจในความทุกข์ของคนอื่นอย่างสงบนิ่ง ก่อนหยุดอยู่บนชายร่างใหญ่ที่เดินออกมาจากแถวทหารชาย
หวังหู่สูงเกือบหนึ่งเมตรเก้าสิบเซนติเมตร กล้ามเนื้อทั่วร่างเป็นมัดนูนแน่นจนชุดฝึกที่สวมอยู่ตึงไปหมด
เวลาเขาเดิน พื้นดินราวกับสั่นสะเทือนเล็กน้อย ไม่ต่างจากหมีดำตัวจริง
เวลานี้เขาก็กำลังมองซูถังอยู่เช่นกัน ปากกว้างฉีกยิ้มเผยฟันที่เหลืองจากคราบบุหรี่ สายตาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามอย่างไม่คิดปิดบัง
สายตานั้นราวกับกำลังมองมดตัวหนึ่งที่สามารถบี้ให้ตายได้ง่าย ๆ