กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 444 วันทดสอบการต่อสู้
ไป๋เวยถือชามอาหาร นั่งตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น ในชามมีเพียงหมั่นโถวข้าวโพดแห้ง ๆ ครึ่งลูกกับผักดองเหี่ยว ๆ ไม่กี่ชิ้น
ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากกิน แต่เธอกลืนไม่ลงจริง ๆ
เธอกัดฟันกรามแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดจากเหงือก เล็บจิกลงในฝ่ามือลึก ความเจ็บแปลบทำให้เธอพอจะรักษาสติส่วนสุดท้ายเอาไว้ได้
อดทนไว้! ไป๋เวย! ต้องอดทนไว้ให้ได้!
เธอตะโกนบอกตัวเองอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจ
ปล่อยให้พวกมันหัวเราะไป! ตอนนี้อยากหัวเราะเท่าไรก็หัวเราะให้เต็มที่! พวกโง่เขลาสายตาสั้นเหล่านี้! พวกมันไม่รู้เลยว่าพายุลูกใหญ่ที่รุนแรงพอจะพลิกค่ายที่สามทั้งค่ายกำลังจะมาถึง!
พวกมันคิดว่าฉัน ไป๋เวย ถูกโค่นลงแล้วหรือ? คิดว่าฉันกลายเป็นตัวตลกไปแล้วหรือ?
น่าขันสิ้นดี!
นี่เป็นเพียงความมืดช่วงสุดท้ายก่อนรุ่งสางเท่านั้น!