กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 431 เสี่ยวไป๋เกอผู้ไร้เดียงสา (2)
ไป๋เวยเหลือบมองประตูอย่างระแวดระวัง เมื่อแน่ใจว่าข้างนอกไม่มีใคร จึงขยับเข้าไปใกล้หลี่เสี่ยวเกอ ลดเสียงลงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงลึกลับปนหวาดกลัว
"เสี่ยวเกอ เธอเพิ่งมาใหม่ ยังไม่รู้หรอกว่าเรื่องในนี้ซับซ้อนแค่ไหน เธอคิดว่าซูอันไม่มีพิษมีภัยอย่างที่เห็นภายนอกจริง ๆ หรือ?"
"ซูอันหรือ?" หลี่เสี่ยวเกอชะงักไปเล็กน้อย
ภาพของหญิงสาวที่พลิกสถานการณ์ในการฝึกซ้อมรบและจัดการคู่ต่อสู้อย่างเยือกเย็นบนสนามประลองปรากฏขึ้นในหัวของเธอทันที สำหรับทหารใหม่อย่างหลี่เสี่ยวเกอ ซูอันแทบจะเป็นบุคคลในตำนาน เป็นวีรสตรีที่มีชีวิตอยู่จริง
"เธอ...เธอก็ดีไม่ใช่หรือ? ยิงปืนแม่นขนาดนั้น บัญชาการก็เก่ง แถมยังช่วยค่ายที่สามของพวกเราไว้ด้วย..." หลี่เสี่ยวเกอแย้งออกมาโดยไม่รู้ตัว