เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รถจี๊ปวิ่งอยู่กลางความมืดยามค่ำคืน ไฟหน้ารถฉีกความมืดทึบหนืดออก เหมือนดาบคมกริบ
หลินจือเซี่ยขับรถ ซ่งเป่าจูนั่งตอนหน้า ส่วนฉีจาวรุ่ยถูกซ่งเป่าจูส่งเข้าไปในมิติหอสมุดเสียเลย
นิ้วของหลินจือเซี่ยที่จับพวงมาลัยรัดแน่นขึ้นเล็กน้อย ในกระจกมองหลัง เง้าโครงบ้านพักภาคทหารได้หายไปในความมืดมานานแล้ว
คู่แม่สามีลูกสะใภ้มองหน้ากันหนึ่งอึดใจ พยักหน้า จากนั้นซ่งเป่าจูเปิดระบบนำทาง เลือกเส้นทางที่ใกล้ที่สุด
เมื่อระบบของเสี่ยวชีเชื่อมต่อกับระบบนำทางแล้ว สามารถคุยกับทั้งสองคนได้โดยตรง ส่วนระบบทัศนวิสัยระยะหนึ่งกิโลเมตรก็เปิดใช้ได้ ขณะเดียวกัน ระบบเตือนภัยล่วงหน้าก็ถูกเปิดขึ้นด้วย แน่นอนว่า เงินที่ต้องใช้จ่ายไม่อาจขาดได้
“แม่คะ” หลินจือเซี่ยเอ่ยขึ้นกะทันหัน เสียงเบามาก “ว่าแต่...ฉันเห็นแก่ตัวไหมคะ”