กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินจือเซี่ยตบไหล่ซ่งเป่าจูเบา ๆ “เพราะงั้นฉันถึงบอกไงคะ แม่กลับมาถูกแล้ว ถูกมาก ๆ ตัดสินใจฉับขาดจริง ๆ แม่เก่งที่สุด”
“เธอนี่จริง ๆ เลย!” ซ่งเป่าจูหัวเราะ ความหม่นหมองในใจก็สลายไป
“จริงสิคะแม่ เด็กฮุ่ยหรูเป็นยังไงบ้าง ยังคิดถึงคนที่ชื่อเว่ยตงอะไรนั่นอยู่หรือเปล่า?”
“เด็กคนนั้นน่ะเหรอ! ทุกวันยุ่งจนหัวหมุน ต้องไปเรียน ต้องดูแลน้องชายกับน้องสาว จะเอาเวลาที่ไหนไปคิดถึงผู้ชาย”
หลินจือเซี่ยตบมืออย่างชอบใจ “ฮ่า ๆ ๆ~~~ การโจมตีคริติคอลสองชั้นทั้งทางกายภาพและจิตใจ ผลลัพธ์ยอดเยี่ยมจริง ๆ”
ซ่งเป่าจูปรายตามองเธอ “ศัพท์ของเธอนี่มาเป็นชุด ๆ เลยนะ”