กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อมาถึงทางแยก เผิงจ้านชิงเลี้ยวซ้าย ส่วนหลินจือเซี่ยเลี้ยวขวา
หลินจือเซี่ยเดินไปได้ระยะหนึ่งก็หันกลับไปมองเผิงจ้านชิงที่เดินจากไป แล้วถอนหายใจ
หรือจะมีลูกใหม่อีกสักคนดีนะ เด็กสองคนนี้แตกต่างจากลูกบ้านอื่นเกินไปแล้ว
ตอนอายุหนึ่งสองขวบยังเลี้ยงง่ายและน่าเอ็นดูอยู่เลย ให้กินอะไรก็กิน เล่าอะไรก็ฟัง แต่พออายุสามขวบ เด็กสองคนนี้ก็เหมือนถูกปลดผนึก เริ่มเข้าสู่ช่วง “ต่อต้าน” เลือกกิน ก่อกวน เลือกเสื้อผ้า เลือกรองเท้า…
เธอถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะขึ้นจักรยานมุ่งหน้าไปยังบ้านพักเขตตะวันตก
ตอนที่เธอไปถึง ประตูรั้วเปิดแง้มอยู่ ยังไม่ทันผลักประตูเข้าไปก็ได้ยินเสียงเจี๊ยวจ๊าวดังมาจากด้านใน
“หนูรักคุณ! หนูรักแม่! หนูรักพ่อ! หนูรักย่า! หนูรักปู่! หนูรักอา!”