กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉีจาวรุ่ยแทบไม่ได้หลับติดตาเลยคืนนี้
ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสว่างเป็นสีขาวปลายเขตตะวันออก เขาก็ลุกจากที่นอนแล้ว
ห้องรับแขกมืดหม่น ผ้าม่านยังไม่ถูกดึงเปิด เค้าโครงเฟอร์นิเจอร์เบลอเป็นสีเทาอ่อนเข้มไม่เท่ากัน ฉีจาวรุ่ยไม่เปิดไฟ นั่งลงบนโซฟา วางสองมือลงบนหัวเข่า หลังตรงเป็นติด
แล้วก็ได้ยินเสียงดังมาจากชั้นหนึ่งว่า "แคลก" ประตูห้องรับรองแขกเปิดออก
ป้าจางแม่บ้านสวมรองเท้าผ้าหลวม ๆ หรี่ตาคลำทางไปยังห้องครัว เธอตื่นเวลานี้ทุกวันเพื่อเตรียมอาหารเช้า
เธอเดินไปถึงกลางห้องอาหาร ยื่นมือคว้าเชือกดึงไฟ
"ปึ๊บ"