ตอนที่ 213 ออกแบบ ‘วิธีปรากฏตัว’ ที่สมเหตุสมผลและโรแมนติก

ซ่งเป่าจูลองถ่ายน้ำหนักตัวลงด้านล่าง แล้วคลายเท้าออกจากกิ่งไม้—

จากนั้นทั้งร่างก็ร่วงดิ่งลงไปอย่างแรง ก่อนจะหยุดชะงักเอาไว้สุดชีวิต

ฝ่ามือของเธอรู้สึกแสบร้อน เส้นใยหยาบของเชือกป่านเสียดสีกับผิวราวกับกระดาษทราย ร่างของเธอแกว่งอยู่กลางอากาศสองครั้ง ทุลักทุเลราวกับลูกตุ้มนาฬิกาขนาดใหญ่ ซ่งเป่าจูกัดฟันใช้เท้ายันลำต้นเพื่อพยุงตัวให้มั่นคง แต่ลมภูเขาที่พัดพาความชื้นมาด้วยโถมเข้าปะทะใบหน้า เธอจึงเหมือนใบไม้ใบหนึ่งท่ามกลางพายุ แกว่งไปแกว่งมาอยู่บนเชือก

เธอก้มมองลงไปด้านล่างแวบหนึ่ง ความว่างเปล่าสีเขียวเข้มนั้นลึกจนมองไม่เห็นก้น ขาของเธอพลันอ่อนยวบ

“อ๊า—มืดชะมัด เหมือนหลุมไร้ก้นเลย ไม่ไหว ๆ หัวใจรับไม่ไหวแล้ว”