ตอนที่ 211 หรือว่าตาฉันมีปัญหา

เมื่อทั้งสองคนยืนได้มั่นคงในที่สุด หลินจือเซี่ยก็ตะโกนไปยังความว่างเปล่า “เสี่ยวชี ออกมาต้อนรับแขกหน่อย”

แสงนุ่มนวลกลุ่มหนึ่งสว่างขึ้นบนสนามหญ้า กลุ่มแสงค่อย ๆ ควบแน่นเป็นสาวน้อยในชุดโบราณที่สูงพอ ๆ กับหลินจือเซี่ย ใบหน้างดงามประณีตจนไม่เหมือนเจินเหริน ดวงตาโค้งรับกับรอยยิ้มสดใส เธอยกชายกระโปรงเดินเข้ามาอย่างแผ่วเบา คารวะแบบโบราณให้ฉีจิ่งเฟิงกับเฮ่อเหนียน ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงใสกังวาน “สวัสดีแขกทั้งสองท่านค่ะ! ระบบนี้คือระบบไร่ เรียกระบบนี้ว่าเสี่ยวชีได้เลยค่ะ”

นิ้วมือของฉีจิ่งเฟิงไม่สั่นแล้ว เพราะเขาทั้งตัวแข็งเป็นหินไปเรียบร้อย