กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทั้งสองคนกำลังแทะเมล็ดแตงพลางคุยเรื่องสัพเพเหระกันอยู่ ไม่รู้หัวข้อสนทนาเลี้ยวไปเรื่องฝีมือยิงปืนตั้งแต่เมื่อไร
ซ่งเป่าจูดันเปลือกเมล็ดแตงด้วยปลายลิ้น ก่อนถุย “ถุย” ลงถังขยะทรงสามเหลี่ยมในมืออย่างแม่นยำ แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า เมื่อไม่กี่วันก่อนภาคทหารจัดกิจกรรมให้ครอบครัวนายทหารยิงปืน เธอถูกลากไปช่วยให้ครบจำนวน “กระสุนสิบ นัดยิงได้เก้าสิบแปดวง”
หลินจือเซี่ยกำลังโยนเมล็ดแตงเข้าปาก พอได้ยินก็ชะงักนิ้ว ดวงตาเบิกกว้าง เสียงพลันสูงขึ้น “แม่พูดว่าอะไรนะ เก้าสิบแปดวงเหรอ” เธอวางเมล็ดแตงในมือลงบนโต๊ะเตียงเตา ก่อนเด้งตัวลุกขึ้นราวกับสปริง