กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉีหย่วนซานจับมือเขาตอบ ทั้งสองเดินจูงมือกันเข้าไปในคลัง พวกเขามาหยุดอยู่ตรงหน้ากระสอบข้าวที่วางซ้อนกันเป็นตั้ง ทั้งคู่สบตากันครั้งหนึ่ง ฉีหย่วนซานใช้นิ้วจิ้มกระสอบข้าวเบา ๆ ผู้อำนวยการเฮ่อก็รีบยกฝ่ามือไปรองอยู่ด้านล่าง เมล็ดข้าวสีขาวร่วงหล่นลงมา ราวกับหยกแตกละเอียด ราวกับไข่มุก ทั้งขาวผ่องและเปล่งประกาย
ดวงตาของทั้งสองแดงก่ำขึ้นมาทันที แม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาเห็นธัญพืชจากไร่มะเขือเทศ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกับตาว่ามันเกิดขึ้นจากไม่มีอะไรเลยจนกลายเป็นสิ่งที่มีอยู่จริง
“เหล่าฉี” เสียงของผู้อำนวยการเฮ่อแหบพร่า “ถ้าเมื่อเดือนกรกฎาคมปี 1936 ครั้งนั้น พวกเราไม่ขาดแคลนธัญพืช…”