กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉีหย่วนซานคลึงหน้าผาก วันนี้มีข้อมูลมากเกินไปหน่อย สำหรับชายชราคนหนึ่งอย่างเขา การจะย่อยข้อมูลทั้งหมดในเวลาเดียวกันนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ “พวกเธอสองคนอยู่กินข้าวกลางวันที่นี่เถอะ ปู่เรี่ยวแรงไม่ค่อยดี ต้องพักสักหน่อย โสมพันปีต้นนี้อย่าเอาไปทิ้งให้เสียของเลย ถ้าจะตุ๋นน้ำแกงก็ตัดรากฝอยด้านบนออกให้หมด ส่วนที่เหลือออกค่าดำเนินการแปรรูปเป็นยาลูกกลอนช่วยชีวิตเถอะ!”
ห้องหนังสือมีประตูอยู่สองบาน บานหนึ่งเปิดไปยังห้องรับแขก อีกบานตรงไปยังห้องนอน ทั้งสองคนออกมาจากห้องหนังสือ หลินจือเซี่ยเพิ่งโผล่หน้าออกมา ก็ถูกเฝิงซิ่วเจินคว้าตัวลากเข้าไปข้างกายทันที แรงมือของหญิงชรายังมากทีเดียว “ปู่ของเธออยู่ไหน!”
“ปู่เหนื่อยแล้ว กลับห้องไปพักผ่อนแล้ว”