เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายใต้ความช่วยเหลือของเหล่าภรรยาเจ้าบ้านตระกูลฉี อาหารกลางวันก็ถูกจัดขึ้นโต๊ะอย่างรวดเร็ว พี่สาวจางประคองหม้อซุปไก่โสมมาวางไว้ตรงกลางอย่างระมัดระวัง กลิ่นหอมสดชื่นของอาหารฟุ้งเต็มห้องอาหารในพริบตา ผู้ใหญ่หนึ่งโต๊ะ รุ่นน้องหนึ่งโต๊ะ ฉีเยวียนกับหลี่หลานกำลังจัดชามตะเกียบ ส่วนเด็ก ๆ หลายคนก็วิ่งวุ่นไปมาอยู่ในห้องรับแขก
เฝิงซิ่วเจินหลบหลานชายไปพลาง ยกคางส่งสัญญาณให้ฉีซือซือไปพลาง “ซือซือ ไปเรียกปู่ออกมากินข้าว”
ฉีซือซือขานรับเสียงใส แล้ววิ่งเหยาะ ๆ ไปถึงหน้าประตูห้องนอน “ปู่ ปู่! ตั้งโต๊ะกินข้าวแล้ว!”
ข้างในเงียบสนิท
เธอจึงเพิ่มเสียงให้ดังขึ้น พร้อมเคาะประตูสองครั้ง “ปู่ ถ้ายังไม่ตื่น ซุปไก่โสมจะถูกพวกเราดื่มจนหมดแล้วนะ!” แต่ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหว
ฉีซือซือหันไปมองหลินจือเซี่ยที่นั่งอยู่บนโซฟา แล้วพึมพำเสียงเบา “เสียงฉันเบาเกินไปหรือเปล่า วันนี้ปู่หลับลึกอะไรขนาดนี้”