กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากเยี่ยมชมเสร็จ ทั้งสามคนกับหนึ่งระบบก็มาถึงกระท่อมไม้หลังเล็ก ฉีหย่วนซานถูกเผิงจ้านชิงประคองไปนั่งลงบนโซฟา หัวใจยังคงเต้น “ตุบ ๆ” ไม่หยุด สีหน้าดูมีโลหิตปราณเต็มเปี่ยม ก็เพราะโลหิตปราณเต็มเปี่ยมเกินไปนี่แหละ หลินจือเซี่ยถึงได้กังวล เธอกลัวจริง ๆ ว่าปู่จะตกใจจนเป็นโรคหัวใจหรือเปล่า เธอลากเสี่ยวชีเข้าไปในห้องครัวแล้วถามเสียงเบา ๆ ว่า “เสี่ยวชี มียาคุ้มครองหัวใจอะไรทำนองนี้ไหม ฉันรู้สึกว่าหัวใจของปู่อาจจะรับไม่ไหวแล้ว”
“ท่านผู้ถือครอง มีอยู่ค่ะ แต่ต้องเสียค่าดำเนินการ”
“เสี่ยวชี เธอมัวแต่พูดอ้อมค้อม บอกมาเลยว่าต้องใช้เงินเท่าไร”