ตอนที่ 158 ทำต่อเถอะ ผมรับไหว

ขาของฉีหย่วนซานเริ่มอ่อนแรงอีกครั้ง ข้อมูลที่ได้รับในวันนี้มากเกินขีดจำกัดไปแล้ว คุณปู่แก่ ๆ อย่างเขาต้องใช้เวลาตั้งหลัก เผิงจ้านชิงประคองเขาเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ เมื่อมาหยุดอยู่หน้าแปลงนา เขาก็อดถามไม่ได้ว่า “เซี่ยเซี่ย ที่ดินตรงนี้มีอยู่แค่นี้เอง แล้วจะปลูกธัญพืชออกมาได้มากขนาดนั้นได้ยังไง”

เผิงจ้านชิงมองไปทางหลินจือเซี่ยโดยไม่พูดอะไร เพราะข้อสงสัยของเขาไม่ต่างจากฉีหย่วนซาน

หลินจือเซี่ยเม้มปากยิ้ม “สิ่งที่พวกคุณเห็นเป็นเพียงพื้นที่ในระดับจุลภาค รอฉันเดี๋ยว ให้เสี่ยวชีพาพวกคุณไปดูขนาดที่แท้จริง”