กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สิ้นเสียงนั้น เฝิงซิ่วเจินก็ผลักประตูเข้ามา มือหิ้วกระติกเก็บความร้อนอะลูมิเนียมแบบเก่า ด้านนอกหุ้มด้วยถุงผ้าสีน้ำเงิน
“เซี่ยเซี่ย ตื่นหรือยัง ปู่เอ๊ย ย่าทำซุปไก่ใส่แผ่นแป้งมาให้—โอ๊ย เด็กคนนี้ ลุกขึ้นมานั่งได้ยังไง รีบนอนลงเร็ว!” เธอเดินสามก้าวรวบเป็นสองก้าวเข้ามา วางกระติกเก็บความร้อนไว้บนโต๊ะข้างเตียง แล้วประคองหลินจือเซี่ยให้นอนลงไปโดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
“ย่า หนูไม่เป็นไรจริง ๆ”
“ไม่เป็นไรอะไร ภาวะสมองกระทบกระเทือนระดับสี่เชียวนะ ต้องนอน!” เฝิงซิ่วเจินกดไหล่เธอไว้ น้ำเสียงไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง “ทางหน่วยงานของหลาน ย่าให้ซือซือช่วยลางานให้แล้ว”