ตอนที่ 149 แม่—รีบพยุงฉันหน่อย—เวียนหัวจัง—จะล้มแล้ว

ขณะที่เสียงเคาะประตูห้องผู้ป่วยดังขึ้น เผิงจ้านชิงกำลังทัดผมที่หลุดลุ่ยตรงขมับของหลินจือเซี่ยไปไว้หลังหู พอได้ยินเสียงเคาะ เขาก็ปล่อยเธอแล้วลุกไปเปิดประตู

ซ่งเป่าจูยกแก้วเคลือบเดินเข้ามา ข้างในคือเกี๊ยวตัวเล็ก ๆ ร้อนฉุย บนผิวน้ำซุปมีต้นหอมซอยกับกุ้งแห้งลอยอยู่ กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้องผู้ป่วยในพริบตา เธอวางแก้วเคลือบลงบนโต๊ะข้างเตียง สายตากวาดมองใบหน้าของหลินจือเซี่ยก่อน จากนั้นก็เลื่อนไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากของเธออย่างแม่นยำ

อืม ดีมาก ริมฝีปากไม่บวม เสื้อผ้าไม่ยับ ทั้งคู่เรียบร้อยดี

เธอตักเกี๊ยวใส่ชามให้ลูกสะใภ้คนโปรด แล้วยื่นให้ “ระวังร้อน”