ตอนที่ 137 ฉันเป็นนางเอกสายแกร่ง โชคชะตาหนุนนำ ไม่หาเรื่องตายก็มีชะตาอายุยืนร้อยปี

เช้าตรู่วันสุดสัปดาห์ แสงอาทิตย์ส่องสว่างไปทั่ว นาฬิกาชีวภาพนี่แม่นยำยิ่งกว่านาฬิกาปลุกเสียอีก พอถึงเวลาก็ดึงหลินจือเซี่ยออกจากความฝัน เธอยื่นมือไปคลำข้างกายอย่างสะลึมสะลือ ปรากฏว่าผ้าห่มยังอุ่นอยู่ แต่คนหายไปแล้ว

ข้างหมอนมีกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งกดทับอยู่ “มีภารกิจด่วน กำหนดกลับยังไม่แน่นอน อาหารเช้าอยู่ในหม้อ”

หลินจือเซี่ยหยิบกระดาษโน้ตขึ้นมา แล้วเบ้ปาก

เอาเถอะ นี่แหละชีวิตประจำวันของภรรยาทหาร สามีเป็นของประเทศ แค่ให้ยืมมาใช้ไม่กี่วันก็ต้องคืนกลับไป เธอจะพูดอะไรได้อีกล่ะ คงไม่ถึงขั้นแย่งคนกับทางการหรอก

หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เธอก็เข้าไปในครัว พอเปิดฝาหม้อออก ก็เห็นซาลาเปาไส้เนื้อก้อนใหญ่สองลูกกับโจ๊กข้าวฟ่างหนึ่งชามกำลังส่งไอร้อน เอาเถอะ ถึงตัวจะไม่อยู่ แต่อย่างน้อยก็ยังจำได้ว่าต้องเก็บอาหารร้อนไว้ให้เธอ นับว่ายังมีคุณธรรมอยู่บ้าง