ตอนที่ 130 ทำไมล่ะ? เธอไม่ยอมแพ้ และไม่อยากยอมรับชะตากรรม

เสิ่นกุ้ยฮวาได้ยินเสียงเคลื่อนไหว จึงถูมือพลางเดินออกมาจากห้องครัว “คุณคือสามีของจือเซี่ยสินะ? หน้าตาดีจริง ๆ อาหารใกล้เสร็จแล้ว รอก่อน อีกเดี๋ยวก็ได้กินแล้ว”

เผิงจ้านชิงพยักหน้าเล็กน้อย แสดงความสุภาพได้พอดิบพอดี ไม่เย็นชาและไม่สนิทสนมจนเกินไป เขาหันหลังเดินเข้าโถงกลางบ้าน ก่อนจะพาดเสื้อคลุมทหารไว้บนตะขอหลังประตู ทว่าหางตากลับหยุดชะงักกะทันหัน

กะละมังบนชั้นวางอ่างล้างหน้า...ทำไมถึงเป็นกะละมังล้างเท้า? พอมองดูอีกที ผ้าผืนนั้นที่พาดอยู่บนขอบกะละมัง เขาจำได้อย่างชัดเจน นั่นคือผ้าเช็ดเท้าของภรรยา

มุมปากของเขากระตุกเบา ๆ ผ่านไปไม่กี่วินาที รอยยิ้มจนปัญญาก็ลอยขึ้นในดวงตา เขาส่ายหน้าเบา ๆ พร้อมพึมพำเสียงแผ่วจนแทบไม่ได้ยิน “...ภรรยาตัวน้อยนี่ช่างเป็นคนมีความสามารถจริง ๆ”

หลินเป่าฉินถือจานมันฝรั่งผัดเส้นรสเปรี้ยวเผ็ดเดินเข้าโถงกลางบ้าน พอวางจานลง เงยหน้าขึ้นก็เห็นชายหนุ่มที่เดินออกมาจากห้องด้านใน ฝีเท้าของเธอหยุดชะงัก จานในมือแทบถือไว้ไม่มั่น