กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผากของเสิ่นกุ้ยฮวา เธอรู้สึกได้เพียงแผ่นหลังเย็นวาบ
เมื่อเทียบกับเมื่อครึ่งปีก่อน แววตาของเด็กคนนี้ดูเย็นชาขึ้นกว่าเดิมมาก
หลินจือเซี่ยโน้มตัวลง ยิ้มหวานพลางช่วยจัดปกเสื้อให้เธอ ปลายนิ้วเลื้อยผ่านลำคอราวกับงู “แม่ ดูสิ เหงื่อเต็มหัวแล้ว ข้างในมีเครื่องทำความร้อน ร้อนใช่ไหมล่ะ? แน่ใจนะว่าจะไม่ไปพักที่บ้านหนูสักหน่อย?”
พูดจบเธอก็ยืดตัวขึ้น มองหลินเป่าฉินกับหลินเป่าเกินแวบหนึ่งแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “พี่ชายพี่สาว พวกพี่ก็เหมือนแม่ อยากอยู่ที่ตระกูลฉีต่อหรือ?”