ตอนที่ 127 เป็นความผิดของฉันเอง แม่—ขอโทษค่ะ

ภายในห้องซ้อมคณะศิลปะกองทัพกำลังซ้อมการแสดงกันอย่างคึกคัก จู่ ๆ หัวหน้าคณะเฉินก็ได้รับโทรศัพท์จากอดีตผู้นำ เขาไม่ได้ฝากคนมาบอก แต่เดินไปที่ห้องซ้อมด้วยตัวเอง “เสี่ยวหลิน ออกมาหน่อย”

“มีอะไรหรือคะ ผู้การกรม” หลินจือเซี่ยถาม

“แม่ของเธอมา ตอนนี้อยู่ที่บ้านปู่ของเธอ รีบไปสักเที่ยว”

แม่ของฉันเหรอ

——อ้อ แม่แท้ ๆ ของเจ้าของร่างเดิม เสิ่นกุ้ยฮวา

เวลาผ่านไปครึ่งปี เธอแทบลืมคนคนนี้ไปแล้วด้วยซ้ำ ไม่คิดเลยว่าจะได้พบกันอีก

จากคณะศิลปะกองทัพไปยังบ้านพักครอบครัวทหารเขตตะวันตกที่ตระกูลฉีอาศัยอยู่ ใช้เวลาปั่นจักรยานสิบนาที ระหว่างทาง สมองของหลินจือเซี่ยหมุนเร็วจี๋ เสิ่นกุ้ยฮวามาถึงภาคทหารได้อย่างไร แถมยังหาที่อยู่ตระกูลฉีได้อย่างแม่นยำอีก หรือเป็นเพราะเรื่องที่ปู่ตามหาลูกชายแท้ ๆ แต่หลังจากรู้ว่าภรรยาของลูกชายคนโตเกือบทำให้หลานสาวเพียงคนเดียวของเขาตาย แล้วเขาจะทิ้งที่อยู่ไว้ได้อย่างไร