กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินจือเซี่ยนั่งขัดสมาธิอยู่บนขอบเตียงเตา กัดซาลาเปาผักกาดขาว วุ้นเส้น และเต้าหู้คำหนึ่ง ก่อนเหลือบมองเผิงจ้านชิงที่กำลังพับผ้าห่ม มือคู่นั้นพลิกพับไปมา จนผ้าห่มเป็นก้อนสี่เหลี่ยมมุมคมกริบ ราวกับใช้มีดตัดออกมา
เธอคาบซาลาเปาไว้ในปาก พูดอู้อี้พลางจุ๊ปาก “ผู้พันเผิง ป้ายสามีแสนดีของคุณคงเชื่อมติดแน่นแล้วล่ะ ถ้าคุณรักษามาตรฐานนี้ไว้ได้ ฉันรับรองว่าจะรักคุณไปจนฟ้าดินสลาย ต่อให้ทะเลเหือดแห้ง หินผุพังกันไปเลย”
เผิงจ้านชิงตบมุมผ้าห่มเบา ๆ โดยไม่หันกลับมา “งั้นผมจะรอให้เธอรักผมไปจนฟ้าดินสลาย”
“ได้เลย!” เธอกลืนซาลาเปาลงไปทั้งคำ เช็ดปากลวก ๆ แล้วกระโจนเข้าไปคล้องคอเขา ประทับจูบลงบนริมฝีปากเขา “รางวัลสำหรับท่วงท่าแสนเท่ตอนพับผ้าห่มเมื่อกี้”
เผิงจ้านชิงก้มมองเธอ แววขบขันค่อย ๆ แผ่ซ่านในดวงตา ก่อนยื่นมือมาบีบปลายจมูกเธอเบา ๆ