ตอนที่ 90 ประวัติเลือดน้ำตาของผู้ทะลุมิติ

ทันทีที่ทั้งสองจับมือกัน น้ำตาของซ่งเป่าจูก็ไหลออกมา

“ดอกหม่าหลานบาน?”

“ยี่สิบเอ็ด”

“สองคูณแปดได้สิบหก บวกอีกสิบได้ยี่สิบหก”

“สองคูณแปดได้สิบหก บวกอีกสิบเอ็ดได้ยี่สิบเจ็ด…”

“คนบ้านเดียวกัน!” ซ่งเป่าจูคว้ามือหลินจือเซี่ยไว้แน่น “คนบ้านเดียวกันจริง ๆ —”

“อืม” หลินจือเซี่ยพยักหน้าแรง ๆ ขอบตาพลอยแดงตามไปด้วย

จากนั้นซ่งเป่าจูก็ร้องไห้โฮออกมา

มันไม่ใช่การร้องไห้เงียบ ๆ แต่เป็นการร้องไห้โฮจนหายใจแทบไม่ทัน เธอร้องไห้พลางตบหลังหลินจือเซี่ยไปด้วย แรงตบหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบทำให้เธอบาดเจ็บภายใน “คนบ้านเดียวกัน — ในที่สุดฉันก็ได้เจอคนเป็น ๆ แล้ว — ฉันมาที่นี่เกือบสิบห้าปีแล้ว — เธอรู้ไหมว่าหลายปีมานี้ฉันใช้ชีวิตมาอย่างไร — เด็กสาวอายุสิบเจ็ดอย่างฉัน — พอตื่นรู้ขึ้นมากลับกลายเป็นแพทย์ทหารวัยสามสิบสอง — แถมยังมีสามีมีลูกแล้ว — เธอรู้ไหมว่าครั้งนั้นฉันมีบาดแผลทางใจแค่ไหน —”