ตอนที่ 89 ไม่ได้ไปกตัญญูต่อแม่สามีแท้ ๆ มานานแล้ว

ผลการสัมภาษณ์จะประกาศอีกสองวันให้หลัง

ในช่วงสองวันนี้หลินจือเซี่ยก็ไม่ได้ว่างเลย ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากว่าง แต่บนโต๊ะสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ในกระท่อมไม้หลังเล็กกลับมีหนังสือเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นอีกครั้ง ปกสีขาวตัวอักษรสีดำ บนปกมีเพียงสองคำว่า “ความเสียดาย”

หลินจือเซี่ยหยิบขึ้นมาเปิดดู พอเห็นเท่านั้นก็แทบตกใจ ตัวเอกไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นฉีหย่วนซานนั่นเอง หนังสือเล่าถึงชีวิตทั้งชีวิตของเขา รวมถึงความเสียดายตลอดชีวิตของเขากับภรรยา หลินจือเซี่ยใช้เวลาถึงสองวันเต็มกว่าจะอ่านจบ ไม่ใช่เพราะหนังสือหนา แต่เพราะเธอร้องไห้จนไม่สามารถอ่านตามปกติได้จริง ๆ

บางครั้งเธอก็ร้องไห้เงียบ ๆ น้ำตาหยดแหมะ ๆ ลงบนหน้ากระดาษ บางครั้งก็กัดริมฝีปากร้องไห้อู้อี้ ไหล่สั่นเป็นระยะ ราวกับได้รับความไม่เป็นธรรมครั้งใหญ่ หลิวหงเยี่ยนเดินผ่านมาถามถึงสองครั้งว่า “พี่สะใภ้เป็นอะไรหรือเปล่า” เธอทำได้เพียงพูดทั้งที่จมูกแดงว่า “แสงแดดแสบตาเกินไป” “ทรายเข้าตา”

อ่านจบแล้วก็ปิดหนังสือ สูดหายใจให้สงบ จากนั้นเปิดกลับไปอ่านต่อเพื่อทรมานตัวเอง