ตอนที่ 85 เธอนี่พูดมากจริง ๆ

ขณะที่ฉีหย่วนซานลงมาจากชั้นบนพอดี เขาได้ยินประโยคนี้เข้าพอดี ฝีเท้าของเขาหยุดชะงักบนบันไดชั่วขณะหนึ่ง—เพียงชั่วขณะเดียวเท่านั้น มือที่จับราวบันไดกำแน่นเบา ๆ ก่อนจะคลายออกทันที จากนั้นเขาก็เดินลงมาอย่างสีหน้าเป็นปกติ

“เหล่าฉี มาแล้วเหรอ” เฝิงซิ่วเจินเงยหน้ามองเขา น้ำเสียงยังติดเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย

ฉีหย่วนซานขานรับ “อืม” แล้วเดินไปนั่งลงตรงหน้าโซฟา เขาไม่ได้รีบร้อนพูดอะไร แต่ยกถ้วยชาขึ้นจิบก่อน จากนั้นสายตาจึงค่อย ๆ เลื่อนไปหยุดอยู่ที่หลินจือเซี่ยอย่างไม่รีบร้อน—ราวกับกำลังจัดการภารกิจสำคัญทางทหารเรื่องหนึ่ง ไม่มีสีหน้าแสดงอารมณ์แม้แต่น้อย

หลินจือเซี่ย เสิ่นหนิง และเผิงหร่านหร่านลุกขึ้นพร้อมกัน แล้วเอ่ยทักอย่างสุภาพว่า “สวัสดีค่ะ ผู้บัญชาการฉี”

ฉีหย่วนซานโบกมือ “อยู่ที่บ้านไม่ต้องเรียกแบบนั้น เรียกปู่ฉีก็พอ”

“ปู่ฉี”