ตอนที่ 83 พี่สะใภ้รอง นี่ไม่ใช่การลงโทษชัด ๆ ว่าเป็นรางวัล

หลินจือเซี่ยปัดฝุ่นบนตัว ก่อนหันหลังเดินไปทางใจกลางเมือง ไหน ๆ ก็มาแล้ว จะกลับไปมือเปล่าไม่ได้

เธอแวะไปสหกรณ์อีกครั้ง ซื้อของมาไม่น้อย จากนั้นก็แอบไปตลาดมืดเพื่อแลกซื้อกระดาษชำระมาหลายมัด ลองคำนวณวันดูแล้ว อีกไม่กี่วันน้าสาวก็คงมาเยือน

ยุคที่ยังไม่มีกล้องวงจรปิดนี่ดีจริง ๆ แค่หาตรอกลับตาคนสักแห่ง ก็เก็บข้าวของถุงใหญ่ถุงเล็กเข้าไปในคลังไร้ขีดจำกัดได้แล้ว

จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงมีคลังไร้ขีดจำกัดได้ รู้สึกว่าคลังของเธอใหญ่กว่าท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดของจีนในยุคหลังเสียอีก สัญชาตญาณบอกเธอว่าคลังแห่งนี้ต้องมีประโยชน์มากแน่ ๆ

ตอนหลินจือเซี่ยหิ้วข้าวของถุงใหญ่ถุงเล็กกลับถึงตระกูลเผิง ก็เป็นเวลาบ่ายสามโมงกว่าแล้ว ดวงอาทิตย์คล้อยไปทางทิศตะวันตก

หลิวหงเยี่ยนกำลังเก็บผ้าปูที่นอนอยู่ในลานบ้าน พอเห็นเธอกลับมา ก็รีบเดินเข้าไปหาและคิดจะช่วยรับของ “พี่สะใภ้รอง นี่พี่ขนสหกรณ์บริการกลับมาเกือบครึ่งเลยหรือ”