กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในสหกรณ์มีคนไม่มากนัก หลินจือเซี่ยเลือกของบนชั้นวางไปเรื่อย ๆ เธอหยิบขนมปังกรอบสองห่อ ขนมหนึ่งห่อ ลูกอมผลไม้หนึ่งถุง จากนั้นตัดผ้าลายดอกมาหลายฉื่อ สุดท้ายชั่งลูกแพร์แช่แข็งหนึ่งชั่ง เธอเลือกของไปพลางชวนพนักงานขายคุยไปพลาง น้ำเสียงไม่ดังไม่เบา พอดีให้ผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังได้ยิน “สหาย ลูกแพร์แช่แข็งที่นี่ขายยังไง?”
“สามเหมาหกเฟินต่อหนึ่งชั่ง?”
“โอ้โห แพงกว่าสหกรณ์แถวบ้านเราเยอะเลย”
พนักงานขายเป็นหญิงสาวอายุน้อย ท่าทีไม่ได้นอบน้อมเป็นพิเศษ แต่ก็จับผิดอะไรไม่ได้ หลินจือเซี่ยกองของลงบนเคาน์เตอร์ ตอนล้วงเงินออกจากกระเป๋า เธอจงใจชะลอการเคลื่อนไหวลงครึ่งจังหวะ ก่อนยัดเงินพร้อมกระดาษแผ่นเล็กเข้าไปในมือพนักงานขาย