เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อาหารยกขึ้นโต๊ะแล้ว หลินจือเซี่ยช่วยหยิบชามกับตะเกียบมาให้ พลางเหลือบมองเผิงจ้านชิงอย่างแนบเนียน เผิงจ้านชิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนลุกขึ้นช่วยจัดวางชามกับตะเกียบในทันที
เผิงเว่ยหมินเห็นแล้วก็ตกตะลึงอย่างมาก
นี่ยังเป็นลูกชายของเขาอยู่หรือเปล่า?
ซี่โครงหมูตุ๋นซีอิ๊ว ผัดผักสด และผักดองตุ๋นหมูสามชั้น…อาหารถูกทยอยวางเรียงทีละจาน ไอร้อนลอยกรุ่น
หลินจือเซี่ยเพิ่งยื่นตะเกียบออกไปคีบกับข้าว ตะเกียบของหลิวหงเยี่ยนก็ฟาดเข้ามาอย่างแม่นยำ—เสียง “เพียะ” ดังขึ้น ซี่โครงหมูร่วงลงบนโต๊ะ น้ำซุปกระเซ็นไปทั่ว
“โอ๊ย ขอโทษนะสหายหลิน ฉันแค่อยากคีบซี่โครงหมูให้ป้า ไม่คิดว่าจะไปโดนตะเกียบของเธอ”
นิ้วของหลินจือเซี่ยหดกลับ เธอค่อย ๆ ถอนตะเกียบกลับมา จากนั้นก้มตาลง เด็ดหมั่นโถวชิ้นหนึ่งยัดเข้าปาก แก้มทั้งสองข้างพองขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังพยายามกล้ำกลืนบางอย่างลงไป