ตอนที่ 57 ฉันอุตส่าห์แสดงเต็มที่ เธอยังไม่ชมฉันสักคำ

เสียงเปิดประตูแล้วปิดประตูดังมาจากชั้นบน

ในห้องรับแขก หลินจือเซี่ยกับเผิงจ้านชิงสบตากัน ริมฝีปากของทั้งคู่โค้งขึ้นแทบจะพร้อมกัน

“ออกไปเดินเล่นกันไหม?” เผิงจ้านชิงถามเสียงเบา

“มีไฟถนนด้วยเหรอ?” หลินจือเซี่ยกะพริบตา

“มี แต่สามทุ่มจะดับไฟ”

หลินจือเซี่ยมองนาฬิกาแขวนบนผนัง ตอนนี้เพิ่งเลยหนึ่งทุ่มมาเล็กน้อย “ถ้างั้นก็ออกไปเดินเล่นกัน”

เธอเป็นฝ่ายคว้ามือเขาแล้วเดินออกไปข้างนอก

“เซี่ยเซี่ย จับมือกันไม่ได้นะ” เผิงจ้านชิงปล่อยมือภรรยาตัวน้อยอย่างเสียดาย

หลินจือเซี่ยนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือยุคหกสิบ จึงพยักหน้า “ถ้างั้นก็เดินเคียงข้างกัน”