ตอนที่ 55 เต็มใบหน้าด้วยความตกตะลึงและอิจฉา

เผิงเว่ยหมินรู้ดีเกินไปว่าความลำเอียงนั้นเป็นความรู้สึกเช่นไร ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ยอมตกลงมอบเงินเดือนหนึ่งในสามให้ภรรยาเก่าทุกเดือน

หลินจือเซี่ยเงยหน้าขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและแน่วแน่ ดวงตาคลอไปด้วยหยาดน้ำตายิ่งทำให้คนรู้สึกสงสารเอ็นดู

เมื่อเห็นเด็กสาวตัวเล็กบอบบางเช่นนี้ แถมยังเป็นภรรยาของลูกชายและนับได้ว่าเป็นลูกสาวครึ่งหนึ่ง พอเห็นเธอร้องไห้จนเป็นแบบนี้ เขาก็เจ็บปวดใจเหลือเกิน

“พ่อ แม่ ไม่ต้องสงสารฉันหรอก” เธอสูดจมูก “ฉันได้พบพี่จ้านชิง ได้แต่งงานเข้าตระกูลเผิงของเรา นั่นคือโชคดีของฉัน พอฉันเห็นพ่อกับแม่ครั้งแรกก็รู้แล้วว่าพวกคุณไม่ใช่พ่อแม่ที่ลำเอียง”