ตอนที่ 39 ค่ำคืนยาวนาน พูดสั้น ๆ จะไปสนุกอะไร ฉันจะเล่าให้พวกเธอฟังตั้งแต่ต้น

ผักต้มหม้อใหญ่ถูกกินจนเกลี้ยง แม้แต่น้ำซุปก้นหม้อก็ยังถูกขูดจนสะอาดเอี่ยม ในยุคที่อาหารขาดแคลน น้ำล้างหม้อก็คือน้ำธรรมดา มองไม่เห็นแม้แต่น้ำมันสักหยด

กู้เชี่ยนเชี่ยนกับจางเซี่ยวเฉวียน คนหน้าด้านสองคนนี้ เพื่อเนื้อไม่กี่คำถึงกับหน้าหนาเข้ามาร่วมกินมื้อดึกจนได้ พอกินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว พวกเขาก็ไม่กล้าไปนั่งล้อมกองไฟกับคนอื่นเพื่อฟังหลินจือเซี่ยเล่าว่าทำไมถึงวุ่นวายจนกลับมาค่ำมืด แต่ในใจกลับคันยุบยิบราวกับถูกแมวข่วน คันจนทนไม่ไหว ดังนั้นตอนนี้ คนหนึ่งย่อตัวอยู่ใต้หน้าต่างหอพักชาย อีกคนแนบตัวอยู่ข้างหน้าต่างหอพักหญิง ต่างเงี่ยหูแอบฟัง

ส่วนคนอื่น ๆ ในที่พักเยาวชนปัญญาชนกลับนั่งล้อมกองไฟกันอย่างเปิดเผย แสงอัคคีลุกไหวสะท้อนบนริมฝีปากมันเยิ้มของแต่ละคน หลินจือเซี่ยกวาดตามองรอบหนึ่งแล้วบ่นในใจว่า พวกคุณกินข้าวเสร็จแล้วไม่เช็ดปากกันหรือไง

ทุกคน: ลืมไป