เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากทั้งสองทำบันทึกคำให้การเสร็จ หัวหน้ากรมจ้าวแห่งฝ่ายกิจการทหารประจำอำเภอและรองหัวหน้าสำนักงานหลี่จากสำนักความมั่นคงสาธารณะก็เชิญพวกเขาไปยังห้องทำงานอีกห้องหนึ่ง
หัวหน้ากรมจ้าวอายุเกินสี่สิบปีเล็กน้อย รูปร่างกำยำ ทันทีที่เข้าประตูมาก็จับมือเผิงจ้านชิงไว้ “สหายเสี่ยวเผิง ทำได้ดีมาก!”
เผิงจ้านชิงยืนตรงทำความเคารพ “หัวหน้ากรมจ้าว พวกค้ามนุษย์มีทั้งหมดสามคน เป็นผู้ชายสองคน ผู้หญิงหนึ่งคน ในบรรดานั้นผู้หญิงคนนั้น—”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สายตากวาดมองผู้คนที่อยู่ในห้อง
รองหัวหน้าสำนักงานหลี่เข้าใจทันที เขาโบกมือให้ตำรวจท้องที่หนุ่มหลายคนถอยไปเฝ้าที่หน้าประตูห้องทำงาน ก่อนจะลดเสียงลง “มีปัญหาอะไร?”
“กระบวนท่าการต่อสู้ของพวกค้ามนุษย์ไม่เหมือนประชาชนทั่วไป” เผิงจ้านชิงพูดเสียงไม่ดัง แต่ทุกคำกลับชัดเจนมาก “จิตสำนึกในการตอบโต้ การเชื่อมกระบวนท่า และนิสัยการโจมตีจุดสำคัญ ล้วนผ่านการฝึกอย่างเป็นระบบ อีกทั้งสหายหลินจือเซี่ยยังลองหยั่งเชิงเธอมาแล้ว”
“หยั่งเชิง?” หัวหน้ากรมจ้าวขมวดคิ้วเล็กน้อย