ตอนที่ 24 เลิกก้มเอวแล้วเปลี่ยนไปทำงานที่สูสี

เวลาสองเดือน จะว่ายาวก็ไม่ยาว จะว่าสั้นก็ไม่สั้น

แผลที่ขาของหลินจือเซี่ยหายดีจนไม่มีอะไรให้ห่วงนานแล้ว แต่เธอไม่อาจทำลายน้ำใจของหัวหน้ากองการผลิตได้ ดังนั้นเธอจึงตัดหญ้าเลี้ยงหมูอยู่สองเดือน

ทุกวันเธอยังคงใช้วิธีเดิม นั่นคือเอาลูกอมแลกหญ้าเลี้ยงหมู เด็ก ๆ ตัดหญ้ากันอย่างมีความสุข ส่วนเธอก็ได้ใช้ชีวิตสบาย ๆ นั่งอ่านหนังสือและกินขนมอยู่ในที่ร่ม วันคืนผ่านไปอย่างมีความสุขยิ่งกว่าใคร

การคบหาสมาคมของที่พักเยาวชนปัญญาชน เน้นทำตามคนส่วนใหญ่เป็นหลัก จะไม่ยอมเป็นคนออกหน้าเด็ดขาด

ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับจ้าวเสี่ยวหลานดีขึ้นเรื่อย ๆ มีแนวโน้มจะกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน ดังนั้นบางครั้งเธอจึงอยากเล่าเรื่องจริงของตัวเองให้ฟัง อย่างแรกก็คือ เธอไม่ได้มาจากสือเจียจวง แต่มาจากเมืองแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปหลายพันลี้

สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจว่าจะพูดเมื่อถึงเวลาที่ควรพูด เพราะถ้าจงใจพูดขึ้นมา กลับจะยิ่งดูมีพิรุธ

กระท่อมไม้หลังเล็กในมิติอัปเกรดแล้ว ตอนนี้มีรูปลักษณ์เหมือนที่พักแบบโฮมสเตย์มาตรฐาน แถมยังทำอาหารได้ด้วย