ตอนที่ 23 เรื่อง “เล็ก ๆ” อย่างจับชู้ (2)

ฉู่เหมียวเหมียวไม่ได้เดินไปพร้อมกับพวกเธอ เธอพูดลอย ๆ ว่า “ไปเข้าห้องน้ำ” จากนั้นก็แอบแยกตัวออกมา

เมื่อเห็นจากระยะไกลว่ากลุ่มของป้าจางเดินเข้าไปในทางเข้าป่าศิลา รอยยิ้มที่มุมปากของเธอก็กลั้นไว้ไม่อยู่อีกต่อไป

เธอหาก้อนหินเรียบ ๆ นั่งลง ล้วงไข่ไก่ออกมาจากกระบุงสะพายหลัง ค่อย ๆ ปอกอย่างไม่รีบร้อน แล้วกัดกินทีละคำเล็ก ๆ

เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที

ลึกเข้าไปในป่าศิลา กลุ่มของป้าจางกำลังเดินเข้าไปตามเส้นทางที่ฉู่เหมียวเหมียวบอก

“ป้าจาง แน่ใจนะว่าเป็นทางนี้” ป้าหลิวเดินตามอยู่ด้านหลัง หอบหายใจพลางพูดว่า “ก้อนหินชักจะเยอะขึ้นเรื่อย ๆ เดินลำบากจริง ๆ”

“เด็กเหมียวเหมียวบอกว่าเดินทะลุไปแล้วจะมีเห็ดเยอะมาก ทุกคนอดทนกันอีกหน่อย”

กลุ่มคนเดินอ้อมก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่ง แล้วก็อ้อมอีกก้อนหนึ่ง—

จากนั้น ทุกคนก็ชะงักค้างพร้อมกัน

ภาพตรงหน้าทำให้ป้ากับน้าทั้งหกคนผู้ผ่านโลกมามากอ้าปากค้างพร้อมกันอยู่นานกว่าจะหุบลงได้